Podobne do SKOK-ów instytucje, zwane także uniami kredytowymi, działają w 109 krajach, skupiając ponad 235 milionów ludzi. Unie kredytowe, czyli spółdzielcze kasy to szansa na niezależność ekonomiczną, to niezależność od lichwy i ekonomiczna edukacja szerokich warstw społecznych. Mottem amerykańskiego ruchu unii kredytowych jest następująca maksyma:

Not for profit, not for charity, but for service,
co w tłumaczeniu na język polski znaczy:
Nie dla zysku, nie z powodu miłosierdzia, ale po to, żeby służyć.

Międzynarodowe Zasady Kas Spółdzielczych (International Credit Union Operating Principles) zostały zatwierdzone przez Komisję Członkowską Światowej Rady Związków Kredytowych 24 sierpnia 1984 r. Oparte są na filozofii współpracy oraz jej podstawowych wartościach równości, członkowskiego kapitału i wzajemnej samopomocy. Przy różnorodności praktycznych rozwiązań we wdrażaniu filozofii spółdzielczych kas na świecie, w samym sercu tych zasad pozostaje koncepcja rozwoju dla osiągnięcia lepszego życia dla siebie i swojej społeczności.

Kasa Krajowa jest członkiem Światowej Rady Związków Kredytowych (WOCCU – World Council of Credit Unions, Inc.), od 2000r.

WOCCU-Color

Czym są unie kredytowe i WOCCU ?

Unie kredytowe to spółdzielcze instytucje finansowe. Zrzeszają na zasadzie członkostwa osoby, które łączy to samo miejsce zamieszkania, zatrudnienia, przynależność do określonego wyznania. Są one własnością swoich członków, którzy kontrolują je i korzystają z ich usług, mogą gromadzić w nich oszczędności, otrzymywać pożyczki czy kredyty. Unie kredytowe funkcjonują w 105 krajach. Należy do nich ponad 217 milionów członków skupionych w ponad 57 000 Kas. Aktywa unii kredytowych na świecie wynoszą ponad 1,6 biliona dolarów.

Funkcjonowaniu tych instytucji przyświeca hasło: „Nie dla zysku, nie z filantropii, ale po to, żeby służyć”. Unie kredytowe zapewniają swoim członkom szansę na założenie własnej instytucji finansowej, pomagają im stworzyć możliwości uruchomienia małego przedsiębiorstwa, inwestycję w rozwój gospodarstwa, budowy domów rodzinnych.
Światowa Rada Unii Kredytowych (World Council of Credit Unions, Inc.) z siedzibą w Madison w USA to międzynarodowy związek unii kredytowych działający od 1 stycznia 1971 roku.
Światowa Rada Unii Kredytowych występuje w imieniu unii kredytowych przed organizacjami międzynarodowymi i współpracuje z rządami krajowymi w celu udoskonalania prawodawstwa i ustalania zasad działania unii. W skali regionalnej WOCCU wspiera unie w działaniach na rzecz rozwoju tych instytucji, poszukiwania nowych rozwiązań oraz propagowania idei spółdzielczości.

Władze WOCCU:

Prezydent WOCCU

Brian Branch – jest doktorem nauk ekonomicznych. W 1990 roku uzyskał doktorat ekonomii na Uniwersytecie Wisconsin-Madison. W Światowej Radzie pracuje od 1990 roku, choć badaniami i działalnością na rzecz unii kredytowych zajmuje się od ponad 30 lat. Funkcję prezesa Światowej Rady Związków Kredytowych pełni od 2011 roku.

Rada dyrektorów WOCCU

Składa się z 15 osób wybieranych spośród delegatów Światowej Rady reprezentujących kraje członkowskie. Każdy z nich obywa dwuletnią kadencję. Posiedzenie zarządu towarzyszy dorocznej Międzynarodowej Konferencji WOCCU, zwoływane są też cyklicznie spotkania w ciągu całego roku. Przewodniczącym Rady wybrany został w Ottawie, w 2013 roku Grzegorz Bierecki, który pełnił funkcję przewodniczącego Światowej Rady Związków Kredytowych (WOCCU) w latach 2013-2015.
W dn. 13.07-15.07.2015 na międzynarodowej konferencji WOCCU, która odbyła się w Denver Rafał Matusiak, prezes Kasy Krajowej, został powołany do Rady Dyrektorów tej organizacji – dziś na stanowisku Wiceprzewodniczącego.

Delegaci

Organizacje członkowskie mianują delegatów do reprezentowania organizacji w corocznym walnym zgromadzeniu. Liczba delegatów mianowanych przez każde państwo członkowskie zależy od wielkości unii kredytowych zrzeszonych w organizacji.

Historia WOCCU i unii kredytowych w pigułce

Unie kredytowe korzystają z rozwiązań spółdzielczości finansowej, które w połowie XIX w. wprowadzali i rozwijali Friedrich Wilhelm Raiffeisen oraz Franz Herman Schultze. Głównym celem jaki stawiali sobie Raiffeisen i Schultze było przezwyciężenie biedy w środowiskach rolników, drobnych kupców i rzemieślników, które pogłębiały dodatkowo powszechne lichwiarskie pożyczki. Idea spółdzielczości finansowej w drugiej połowie XIX w. rozprzestrzeniła się na kontynencie europejskim, a następnie wraz z emigrantami dotarła do Ameryki.

W Stanach Zjednoczonych unie kredytowe upowszechniły się na początku 20. wieku. Krajowe Stowarzyszenie Unii Kredytowych (Credit Union National Association – CUNA) zostało założone w 1934 roku, a dwie dekady później rozszerzyło swoją działalność na inne kraje świata. Jako spółdzielcza alternatywa wobec banków unie kredytowe miały ułatwić dostęp do atrakcyjnych usług finansowych, tym którzy ze względu na niskie dochody byli ignorowani przez komercyjne instytucje finansowe. Unie kredytowe kierują swoje usługi do ludzi potrzebujących, przeciwdziałają w dużej niebezpiecznym zjawiskom lichwy – szczególne w krajach rozwijających się.
Amerykańskie Krajowe Stowarzyszenie Unii Kredytowych w połączeniu z podobnymi organizacjami w Kanadzie i Europie rozszerzyło swoją działalność na wszystkie części świata.

W latach 1960-1970 ruch spółdzielczości finansowej w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii systematycznie rozwijał swoje wpływy w rożnych częściach świata. Pod koniec dekady zrodził się pomysł utworzenia międzynarodowej organizacji zrzeszającej unie kredytowe. Od 1 stycznia 1971 roku istnieje Światowa Rada Unii Kredytowych i do dziś jest wiodącą instytucją działającą w imieniu zrzeszonych w niej instytucji finansowych. Światowa Rada poprzez edukację, współpracę z lokalnymi uniami promuje wolność gospodarczą, zrównoważony rozwój spółdzielni finansowych na całym świecie. Jest zarządzana przez Radę, która reprezentuje lokalne unie. Główna siedziba WOCCU znajduje się Madison w stanie Wisconsin, choć instytucja ta ma też swoją siedzibę w Waszyngtonie oraz delegatury w państwach na całym świecie.

W Polsce historia unii kredytowych sięga końca XIX wieku. Schyłek XIX wieku to okres, kiedy na obszarze Galicji spustoszenie siała lichwa. Na polskich wsiach osiągnęła poziom stu procent w skali roku, podczas gdy ludzie musieli zadłużać się, aby przeżyć. W 1890 roku Franciszek Stefczyk, młody nauczyciel w szkole rolniczej w Czernichowie pod Krakowem, otwiera pierwszą Spółkę Oszczędności i Pożyczek. Była to instytucja działająca na wzór niemieckich kas Raiffeisena.
Kasy Stefczyka wniosły wkład w odbudowę powojennej Polski. Na mocy odezwy Franciszka Stefczyka finansowały m.in. rozbudowę Legionów. Dzięki ofiarności członków Kas tylko w ciągu pierwszych dziesięciu dni zebrano kwotę na wyekwipowanie ponad dwóch tysięcy Legionistów.
Z inicjatywy F. Stefczyka wydano pracę naukową profesorów Adama Krzyżanowskiego i Kazimierza Kumanieckiego „Statystyka Polski”. W roku 1916 zaś opublikowano „Geograficzno – Statystyczny atlas Polski” Profesora Eugeniusza Romera.

W 1939 roku istniało 3,5 tys. kas, do których należało ponad 1,5 miliona osób. Dynamiczny rozwój spółdzielczości w Polsce został przerwany przez wybuch II wojny światowej. W czasach PRL-u Kasy Stefczyka były niewygodne z propagandowego punktu widzenia, co zaowocowało ich programowym niszczeniem zakończonym ustawą z 1975 roku, na mocy której ostatecznie zlikwidowano spółdzielnie i przekazano cały ich majątek bankom spółdzielczym.
Ponowne uruchomienie instytucji umożliwił dopiero zryw Solidarności i przemiany ustrojowe w Polsce po 1989 roku.

WOCCU działa w interesie unii kredytowych

Promuje zrównoważony rozwój unii kredytowych i innych spółdzielni finansowych na całym świecie. Celem tej działalności jest poprawa dostępu do wysokiej jakości i atrakcyjnych usług finansowych. WOCCU działa na rzecz globalnego systemu unii kredytowych w relacjach z organizacjami międzynarodowymi oraz współpracuje z rządami poszczególnych państw w kwestiach doskonalenia ustawodawstwa i regulacji.

Działalność WOCCU skupia się w szczególności na następujących zadaniach:
• rozwój instytucjonalny i samowystarczalność ruchu spółdzielczości finansowej
• promowanie podejścia rynkowego w gospodarowaniu oszczędnościami
• upowszechnianie i demokratyzacja uczestnictwa w dostępie do usług finansowych
• dostosowanie usług kredytowych do potrzeb członków
• podnoszenie bezpieczeństwa i efektywności obrotu poprzez racjonalizację i usprawnianie systemów zarządzania
• pomoc w opracowywaniu regulacji prawnych sprzyjających rozwojowi spółdzielni
• międzynarodowa wymiana między spółdzielczością różnych krajów i regionów na zasadach partnerstwa
• popieranie udziału kobiet w ruchu spółdzielczości oszczędnościowo-kredytowej
• propagowanie dostępu mikroprzedsiębiorstw do usług kredytowych i oszczędnościowych

Światowa Rada stale współpracuje z wieloma międzynarodowymi organizacjami. Wśród nich są:
• Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości
• Unia Europejska
• Consultative Group to Assist the Poor (CGAP), która upowszechnia usługi finansowe w krajach rozwijających się, w głównej mierze właśnie w Afryce
• Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy
• Organizacja Narodów Zjednoczonych

Główne kierunki działania WOCCU to:

rozwój związków kredytowych i innych spółdzielni finansowych na całym świecie dzięki współpracy ze związkami kredytowymi na szczeblach regionalnych i krajowych. WOCCU podnosi świadomość związków członkowskich, ułatwiając wymianę informacji i poglądów na temat spółdzielni oszczędnościowo-kredytowych. Reprezentuje ruch spółdzielczości oszczędnościowo-kredytowej wobec organów ustawodawczych poszczególnych krajów w celu kształtowania środowiska instytucjonalno-prawnego sprzyjającego rozwojowi tego ruchu.

Działalność WOCCU skupia się w szczególności na następujących zadaniach:
• rozwój instytucjonalny i samowystarczalność ruchu spółdzielczości oszczędnościowo-kredytowej,
• promowanie podejścia rynkowego w gospodarowaniu oszczędnościami,
• upowszechnianie i demokratyzacja uczestnictwa w dostępie do usług finansowych,
• dostosowanie usług kredytowych do potrzeb członków,
• podnoszenie bezpieczeństwa i efektywności obrotu poprzez racjonalizację i usprawnianie systemów zarządzania,
• pomoc w opracowywaniu regulacji prawnych sprzyjających rozwojowi spółdzielni,
• międzynarodowa wymiana między spółdzielczością różnych krajów i regionów na zasadach partnerstwa,
• promowanie dostępu mikroprzedsiębiorstw do usług kredytowych i oszczędnościowych,
• popieranie udziału kobiet w ruchu spółdzielczości oszczędnościowo-kredytowej.

 

 

Kasa Krajowa jest także członkiem Międzynarodowego Związku Spółdzielczego (ICA – International Co-operative Alliance).

ICALOGO

Designed By KSKOK | All Rights Reserved.